Artykuł sponsorowany

Stary, porysowany parkiet wcale nie musi oznaczać konieczności wymiany. W większości przypadków wystarczy wykonać cyklinowanie wierzchniej warstwy drewna, aby odsłonić świeży, nieuszkodzony materiał. To rozwiązanie tańsze niż wymiana podłogi, a efekt potrafi zaskoczyć. Drewno odzyskuje głębię koloru i naturalny rysunek słojów.

Planujesz wykonać cyklinowanie podłogi? Skorzystaj z możliwości wynajmu profesjonalnej cykliniarki w wypożyczalni Rentbud Warszawa.

Czy stary parkiet nadaje się do renowacji?

Klepki układane w mieszkaniach kilkadziesiąt lat temu mają zwykle grubość od kilku do kilkunastu milimetrów. Oznacza to, że można je wielokrotnie cyklinować. Przy progach drzwi i miejscach, gdzie występują ewentualne braki elementów, można ocenić grubość drewna ponad wpustem.  Jeżeli pozostało jeszcze kilka milimetrów pełnego materiału, podłoga nadaje się do wykonania cyklinowania.

Warto zwrócić uwagę również na sposób przyklejenia klapek. Starsze podłogi niekiedy osadzone są przy pomocy kleju bitumicznego, co nie przekreśla renowacji, ale wymaga innego podejścia do przygotowania powierzchni.

Dobrze też policzyć luźne lub brakujące elementy. Pojedyncze klapki łatwo osadzić ponownie, jednak większe ubytki wymagają uzupełnienia dopasowanym drewnem.

Przygotowanie podłogi przed szlifowaniem

Zanim maszyna dotknie drewna, pomieszczenie należy całkowicie opróżnić. To także dobry moment na drobne naprawy podłogi. Rozklejone lub uniesione klepki należy ponownie przykleić odpowiednim klejem, a brakujące fragmenty zastąpić drewnem o zbliżonym kolorze i usłojeniu.

Jeśli na powierzchni widać ślady wosku, starej pasty czy nalotu z kleju bitumicznego, warto usunąć je wcześniej środkiem do zmywania powłok, dzięki czemu papier ścierny nie będzie się zapychał już przy pierwszych przejściach maszyny.

Warto także zabezpieczyć listwy przypodłogowe i odizolować pozostałe pomieszczenia. W trakcie cyklinowania w pomieszczeniu dobrze jest odtworzyć okna co usorawni odciąg pyłu.

Dobór papieru ściernego i sprzętu

Skuteczność renowacji podłogi drewnianej w dużej mierze zależy od właściwego doboru gradacji papieru. Do mocno zniszczonej powierzchni stosuje się papier gruboziarnisty, o gradacji 36-40, który usuwa starą powłokę lakierniczą i wyrównuje nierówności klepek.

Kolejne przejścia wykonuje się papierem o średniej gradacji, np. 60-80, a na koniec drobnoziarnistym 100-120, który przygotowuje drewno pod wykończenie.

Pomijanie gradacji to częsty błąd, który skutkuje pozostawianiem rys, które później widoczne są przez lakier niczym cienkie zadrapania. W przypadki większych powierzchni świetnie sprawdza się cykliniarki bębnowe lub taśmowe. Z kolei do krawędzi i narożników, niedostępnych dla dużej maszyny, konieczne jest wykorzystanie mniejszej cykliniarki krawędziowej.

Podczas prac pamiętać należy o regularnej wymianie papieru. Zużyty papier pracuje znacznie wolniej i generuje więcej ciepła oraz nierówne zarysowania.

Cyklinowanie parkietu krok po kroku

Sposób prowadzenia maszyny ma ogromne znaczenie, ponieważ klapki parkietu ułożone są w różnych kierunkach, np. w jodełkę lub plecionkę.

Prowadzenie cyklinarki tylko w jedną stronę oznacza, że część drewna szlifowana jest zgodnie z usłojeniem, a część w poprzek włókien, co daje widoczne zadrapania. Dlatego pierwsze, najbardziej inwazyjne przejścia najlepiej wykonywać po przekątnej pomieszczenia, pod kątem około 45 stopni względem dominującego układu klapek. W ten sposób szlifowane są wszystkie elementy, w podobnym stopniu, niezależnie od ich orientacji. 

Kolejny etap to przejście w przeciwnym kierunku po przekątnej, z zastosowaniem papieru o średniej gradacji. Pozwoli to usunąć rysy pozostawione przez grubszy papier. Na koniec, przy najdrobniejszej gradacji, można wykonać delikatne przejście zgodnie z kierunkiem większości klapek, aby nadać powierzchni ostateczną gładkość.

Między każdym etapem cyklinowania, warto dokładnie odkurzyć i obejrzeć podłogę aby wychwycić ewentualne, pozostałe rysy, zanim trafią pod warstwę wykończeniową.

Wykończenie odnowionej podłogi – lakiery

Po szlifowaniu przychodzi czas na wybór wykończenia, które zadecyduje o ostatecznym wyglądzie, trwałości i sposobie dalszej pielęgnacji podłogi. Oleje woskowe podkreślają naturalny charakter drewna i dają matowy, ciepły efekt. Umożliwiają również wykonanie dość łatwej, miejscowej naprawy.

Lakiery wodne tworzą twardszą, odporną powłokę o nowoczesnym wyglądzie i sprawdzają się w intensywnie użytkowanych pomieszczeniach.

Lakiery rozpuszczalnikowe charakteryzują się dużą odpornością i cieplejszym odcieniem. Z kolei tradycyjny wosk najlepiej komponuje się z parkietem w stylowych wnętrzach. Wykończenie nakłada się cienkimi warstwami, a przed intensywnym użytkowaniem podłoga powinna mieć czas na pełne utwardzenie.

Samodzielnie czy z pomocą fachowca

Jeśli parkiet jest w niezłym stanie, a osoba wykonująca prace ma choćby podstawowe doświadczenie z narzędziami elektrycznymi, samodzielne cyklinowanie jest wykonalne. Są jednak sytuacje, w których lepiej powierzyć zadanie specjaliście. Przykładem mogą być parkiety, które były już kilka razy cyklinowane, gdzie nad wpustem zostało bardzo mało drewna, a także klapek mocno zanieczyszczonych klejem bitumicznym czy ułożonych w bardziej skomplikowany wzór.

Ostrożności wymagają też parkiety w budynkach zabytkowych, gdzie błąd podczas szlifowania trudno naprawić bez trwałych śladów. W pozostałych przypadkach dobrze zaplanowana renowacja własnymi rękami pozwala odzyskać piękno starego parkietu na kolejne lata, przy znacznie niższym koszcie niż wymiana całej podłogi.